Czego szukasz?

Neurologia
Wróć
Wróć
test text

Znajdź laboratorium

SIBO i choroby neurologiczne

Utworzone przez Katarzyna Buska-Mach
Ból brzucha Czytanie zajmuje ok. 3 min
Czytanie zajmuje ok. 3 min
Spis treści:

SIBO (ang. small intestinal bacterial overgrowth), czyli zespół przerostu flory bakteryjnej jelita cienkiego, to grupa objawów klinicznych, spowodowanych nadmiernym rozrostem flory bakteryjnej w obrębie jelita cienkiego. Jakie są przyczyny i objawy zespołu rozrostu bakteryjnego? U kogo występuje zwiększone ryzyko wystąpienia SIBO?

Co to jest SIBO

Jelita człowieka mają 6–8 metrów długości. Najdłuższą ich częścią jest jelito cienkie. Odpowiada ono za wchłanianie produktów trawienia pokarmu, a proces ten jest kluczowy dla prawidłowego odżywienia naszego organizmu. Niestrawiony pokarm trafia do jelita grubego. To właśnie tam bytuje najwięcej bakterii jelitowych. Jelito grube i cienkie różnią się również rodzajem zamieszkujących je bakterii. Zdarza się jednak, że bakterie z jelita grubego przedostają się do jelita cienkiego i tam się namnażają. Rozwija się wtedy SIBO, czyli zespół przerostu flory bakteryjnej.

Komu grozi SIBO

Do niedawna zespół SIBO należał do rzadko rozpoznawanych jednostek chorobowych. SIBO diagnozowano głównie wśród pacjentów:

  • z wadami anatomicznymi przewodu pokarmowego (uchyłki przewodu pokarmowego)
  • po operacjach w obrębie jelita cienkiego

Obecnie znamy znacznie więcej czynników ryzyka, mogących prowadzić do nadmiernego rozrostu flory bakteryjnej jelita cienkiego. Zespół SIBO występuje częściej, niż podejrzewano.

SIBO i choroby układu nerwowego

SIBO może występować również u pacjentów:

  • z zaburzeniami wydzielania żołądkowego
  • mających problemy z motoryką przewodu pokarmowego
  • z obniżoną odpornością i chorobami autoimmunizacyjnymi

Zespół przerostu flory bakteryjnej obserwuje się u osób z chorobami autoimmunizacyjnymi, tj. chorobą Leśniowskiego-Crohna czy celiakią. Ponadto może pojawić się u pacjentów z niektórymi schorzeniami układu nerwowego. W przypadku zaburzeń neurologicznych i reumatologicznych, takich jak zapalenie wielomięśniowe (polymyositis), SIBO występuje ze względu na zaburzenia perystaltyki jelitowej. Inną jego przyczyną mogą być neuropatie, czyli w tym przypadku zaburzenia przekazywania bodźców nerwowych w obrębie jelit. Pojawiają się one zarówno u pacjentów z chorobami układu nerwowego (np. choroba Parkinsona), jak i u tych z innymi jednostkami chorobowymi, np. z cukrzycą. Pozostałe schorzenia, w przypadku których obserwuje się częstszą zachorowalność na SIBO, to zespół jelita drażliwego (IBS), zapalenie trzustki i niewydolność nerek.

SIBO – objawy

Zespół przerostu flory bakteryjnej można podejrzewać u osób, u których występują:

  • gazy
  • wzdęcia
  • biegunki
  • bóle lub skurcze brzucha
  • zaparcia (mniej powszechne od biegunek)
  • niedobory witaminy B12 oraz innych witamin i minerałów
  • zaburzenia we wchłanianiu tłuszczów

Diagnostyka i leczenie przerostu flory bakteryjnej

Jak zdiagnozować SIBO? Oprócz dokładnego wywiadu i oceny dolegliwości pacjenta niezbędne są również dodatkowe badania. Złotym standardem w diagnostyce zespołu przerostu flory bakteryjnej są tzw. wodorowe testy oddechowe. W takich testach mierzy się wydzielany przez bakterie wodór, obecny w wydychanym przez pacjenta powietrzu. Wyniki tych badań należy oczywiście interpretować w połączeniu z obrazem klinicznym pacjenta, ponieważ nieprawidłowe stężenie wodoru może świadczyć także o niewydolności trzustki lub celiakii.

SIBO leczy się odpowiednio dobraną antybiotykoterapią. Pomocne jest także przejście pacjenta na dietę niskowęglowodanową, wolną od białej, rafinowanej mąki, a także cukrów oraz alkoholu. Leczenie musi być prowadzone na zlecenie i pod kontrolą lekarza.